Alweer een paar weken terug dat ik nog eens iets schreef,hoog tijd voor een update dus. De vier weken gipskorset zitten er intussen op, de orthopeed vond het echter verstandig om er een vervolg aan te geven met een orthopedisch korset. Hiervoor inmiddels eerste bezoekje instrumentenmaker achter de rug en de volgende passessie gepland staan. Orthopeed wil me over 3mnd terug zien en verzocht om dan ook de twee jongste dametjes mee te brengen om die ruggen ook eens na te kijken.
Voor de dames was het intussen ook rapportentijd en in het gesprekje dat daarbij hoort kwam naar voren dat Duije toch ook wat moeite heeft met fijne motoriek. Tja als je dan een zoon hebt met serieuze problemen op dat vlak dan weet je wat je te doen staat. Dametje staat dus op de wachtlijst voor ergotherapie.
Verder gaat het leven hier zijn gangetje, ik vul de dagen met wat lezen,muziek luisteren en internetten op mijn galaxy tab. Een uitvinding wanneer je zoals ik nu regelmatig plat ligt.

Inmiddels zit ik ruim twee weken in een gipscorset en heb er dus nog twee voor de boeg. Eerste vraag is dan standaard of het helpt. Ja zolang ik het aan heb,kan ik geen verkeerde bewegingen maken en heb ik dus wat minder pijn. Na verloop van tijd krijg je echter last van de druk op de rest van je rug en het continu in een geforceerde houding zitten/staan is erg vermoeiend. Ik wissel het dragen dus af met periodes van plat liggen zonder dat ding.
95%van mijn kledingkast is niet gemaakt op een gipscorset dus iets draagbaars bij elkaar zoeken vraagt wat creativiteit en zal erg blij zijn gewoon weer normale broeken etc aan te kunnen.
Elk nadeel heeft zijn voordeel dus ben ik ter dagvulling maar weer eens aan het lezen gegaan. E-books laten zich instellen in lettergrote dus ook deze kippige kan ermee overweg.

Sinds mijn vorige blog zijn er een aantal jarige geweest hier in huis, wisselde ons postkantoortje eindelijk van eigenaar en werden wij dus groot grondbezitter af. Verder stonden er wat bezoekjes aan artsen op het programma, met oa als conclusie dat de druk van de cpap van klein mannetje omhoog moest en dat een bezoekje neuroloog toch wel verstandig lijkt. De aanschaf van een andere bank zorgde voor wat geschuif met meubels,waarbij ik uiteraard van de afdeling aanwijzingen was. Een van de katten nam een vrijwillige duik in het bad en bleek te kunnen zwemmen. En verder hoor ik op dit moment het belletje van de ijscoman,dus de lente kan nooit meer echt lang op zich laten wachten.

Dat ben ik al jaren,veel te lenig. Als kind legde ik met gemak de benen in mijn nek en mijn duim op mijn pols. Dat hoort uiteraard niet en dus draaide ze me ooit binnenste buiten tijdens een ziekenhuisopname van een paar weken,waarbij de meest akelige mogelijke diagnoses voorbij kwamen. De eind conclusie was een aangeboren iets waaraan ze weinig konden doen.
De scoliose(kromming van de rug) waaraan ik ook al van kind af lijd, is hier ook deels een gevolg van. Te flexibele gewrichten gaan makkelijker uit de kom etc,dus ook daar ontstonden regelmatig problemen. Kortom aan krakkelmikkig zijn ben ik wel gewend geraakt.
Voor die scoliose zat ik van mijn 7 tot 16 jaar in een brace,met als doel verdere toename van de kromming te voorkomen. Na die tijd mocht de brace uit en dat was het dan. Ik was uitgegroeid en het zou nu wel stabiel blijven dacht men.
Ik deed mijn ding,moest geen rare houdingen aannemen of enorm gaan sjouwen maar verder gaf die rug weinig problemen. Tot afgelopen zomer dus (achteraf gezien eigenlijk al eerder maar dan verdween het steeds ook weer) ,mijn rug schoot in protest stand en de pijn was heftig. Pijnmedicatie,fysio .het hielp allemaal weinig. Dus kwam ik bij de orthopeed,die me weer naar de neuroloog stuurde. De laatste had niet echt een antwoord maar wees weer naar nummer een. Het verhaal van het kastje en de muur drong zich op.
Afgelopen vrijdag toch weer maar naar die orthopeed,dit keer wat meer antwoorden gekregen. Die scoliose bleek niet stil gestaan te hebben,maar toch te zijn toegenomen en die te hoge lenigheid in combi met het scheef zijn zorgt voor de slijtage en de pijn.
Vanaf donderdag word ik dus in een gipscorset geparkeerd om te kijken of die gedwongen stabiliteit zorgt voor minder pijn. Ik kijk er met gemengde gevoelens tegenaan,aan de ene kant hopende dat het helpt aan de andere kant komt de 9 jaar brace ellende met drukplekken etc weer wel erg boven. Het door de orthopeed geschetste toekomst beeld draagt ook al niet erg bij aan een optimistische blik, de oude dag komt met gebreken zeker?

Van dat laatste weer meer dan gewenst de laatste tijd. In vervolg op het vorige log is te melden dat wederhelft een flinke ontsteking in geopereerde arm bleek te hebben. Eentje die door de chirurg vakkundig werd open gesneden en hij eigenlijk een ziekenhuisopname aan wilde koppelen. Uiteindelijk met een flinke antibioticakuur toch naar huis gemogen. Kuur loopt nog ,maar lijkt aan te slaan.
En ik zei de gek. Nou ik kwam deze week bij de orthopeed en lag 2 uur later met spoed onder een mri,verdenking ernstige hernia vanwege uitval verschijnselen in mijn been. Die bleek er niet te zitten,tenminste niet in de mate en op het niveau dat hij verwacht werd, dus mag ik me maandag bij de neuroloog melden.

In de cathegorie voorspoed was er onze oudste die 14 werd,een fuif gaf en tot over haar oren verliefd is. En concludeerde de schrijfster van dit stukje,dat ze vandaag alweer de helft van haar leven samen is met degene waar ze zelf zo verliefd op werd. We kregen het op vele vlakken niet kado in die jaren,maar hebben het toch maar mooi al zolang gered!

Het is al een tijdje stil op het log. Dit wordt het eerste berichtje in het nieuwe jaar dat toch alweer een paar weken oud is. Na de jaarwisseling begon ik vol goede moed( en een beetje tegen beter weten in) aan de eerste werkdag. De beste wensen uitgewisseld, een glaasje gedronken en de dagelijkse routine weer opgepakt. Helaas was dat buiten die akelige rug van me gerekend. Een rug die me sinds de zomer al in de steek laat maar de laatste weken weer steeds meer op de voorgrond trad. En dus eindigde die eerste werkdag van het nieuwe jaar een paar uur eerder dan gepland.
De doortrekkende pijn in mijn been was niet meer te doen en vooral zitten is een marteling. En dus lig ik meer dan me lief is plat.
Een bezoekje huisarts leverde een rontgenfoto op met een paar dagen later een telefoontje dat deze niet goed was. Ik dacht dat ik er te jong voor was maar ik schijn toch echt versleten te zijn, nou ja mijn tussenwervelschijf dan. De orthopeed mag er zich over buigen nu,de huisarts had het al over een kunstwervel.

Intussen is ook wederhelft onder het mes geweest voor de volgende beknelde zenuw in de andere arm. En natuurlijk verliep ook dat niet zoals het moest. De verdoving die via een zenuwblokkade gezet was werkte niet goed en dus heeft hij de hele ingreep gevoeld en ook daarna veel pijn gehad ondanks allerlei troep in het infuus. Het leverde een nachtje extra blijven op en de nodige nasleep nu,die hem toch wel wat tegenvalt.

Kortom het nieuwe jaar kon hier beter beginnen,maar we houden de moed erin. Nog 11 maanden om het goed te maken.

Nog slechts 2 dagen tot het nieuwe jaar, het vaste moment van terugblikken is weer aangebroken. Wat een bewogen jaar was 2010 weer! Het jaar vloog voorbij, het lijkt nog maar heel kort geleden dat we aan de oliebollen zaten op de valreep van 2009.

Dit schreef ik vorig jaar. Twee van de drie wensen zijn toch uitgekomen. Ik vond die leuke baan en zelfs ons postkantoortje vond op de valreep van dit jaar een nieuwe (toekomstige) eigenaar. Dat postkantoortje was een bron van zorg, dubbele lasten, een tijdelijke huurder en een verkoop die maar niet kwam.  De leuke baan kwam plots met een omweg op m'n pad en beschouw ik echt als een verrijking van m'n leven, al is de combi met gezinsleven soms best zwaar en vraag ik me op dagen dat ik net als de rest van Nederland in de file sta vanwege een beetje sneeuw echt weleens af waar ik aan ben begonnen.

Wens drie die gezondheid zat helaas wat minder mee, de mannen bleven de lappenmand bevolken en zelf deed ik even met ze mee. Voor het oudste exemplaar van die mannen was er een operatie aan z'n arm en daarnaast vooral gedoe met medicatie die steeds aangepast werd in de hoop op beterschap (die uitbleef). Jongste mannetje blijft ook een bron van zorg helaas, naast de lichamelijke problemen was er ook z'n niet lekker in het vel zitten waar we deze maand een diagnose rondom kregen. Hij heeft MCDD, een aan autisme verwante stoornis met vooral veel emotionele problemen oa psychoses. Heftig inderdaad, het stickertje was een bevestiging van iets wat we al lang aanvoelden en meemaakten. Vooral de laatste maanden van het jaar waren hierin zwaar, een klein kereltje dat zo bang is voor iets wat wij niet horen of zien Het doet pijn aan het moederhart..

Ik deed energie op voor het overleven van de roerige tijden bij de talloze concertjes. Muzikaal gezien was het een prachtig jaar waarin ik oa Crowded House, Luka Bloom, Milow, Bart Peeters, Clouseau, Piet van den Heuvel, Johan Verminnen, Tom Vanstiphout, Wende, Ingrid Mank, Nona Mez, Martin en James,Stash, Pieter Embrechts, Admiral Freebee, mannen op de baan, gesloten hart en Paul Michiels bezig hoorde. Daarnaast nog een aantal optredens in het gezelligste cafe van Antwerpen De Buster.

In dit jaar deed Skout haar communie, wisselde Wietske van school (en land) , had Maarten(en de auto) een aanvaring met een boom, overleed m'n lieve opa op 95 jarige leeftijd en kreeg ons gezin uitbreiding van 4 poezen.

Dat mag je toch best een heftig jaar noemen? Toch geef ik het al bij al een dikke voldoende. En volgende jaar dan? Wat zal dat weer brengen? Ik weet het niet en heb besloten me er ook niet druk over te maken, we zien het allemaal wel. Wat komt dat komt, we slaan er ons wel doorheen.

Ik wens jullie allemaal alvast een fijn uiteinde toe en alle goeds voor 2011!

Eentje is huisman tegen wil en dank, de andere woont slechts in dat huis. Eigenlijk zou de mannen van het huis een betere titel geweest zijn, maar ja dan heb je weer de gedachten aan wijn van het huis. Je weet wel, zo'n karaf met drank waarvan je achteraf pas de kwaliteit kan beoordelen. Ach xc3xa9xc3xa9n ding hebben ze gemeen, die mannen en die wijn..je krijgt er hoofdpijn van soms.

Ach genoeg geleuter over wijn, daar heb ik helemaal geen verstand van. Niet dat ik dat dan wel van mannen heb, maar dat is weer een ander verhaal. Het oudste exemplaar hier in huis onderging afgelopen week een operatie aan z'n arm. De bedoeling hiervan was om een zenuw te bevrijden van een positie in zijn elleboog waar hij niet thuis hoorde. Voor zover nu te beoordelen operatie geslaagd, de mitella alweer uit en voorzichtig aan de komende tijd ermee. Over een tijdje mag hij op herhaling voor zijn andere arm.

Andere mannetje baart moeders meer zorgen, zit niet lekker in zijn vel en dat zorgde er een week of twee terug voor dat er wat spoed afspraken aan te pas moesten komen met mensen die er verstand van hebben. Resultaat een klein mannetje aan pilletjes die eigenlijk niet voor kleine mannetjes bestemd zijn. Vandaag in telefonisch consult besloten , de dosis daarvan nog maar iets te verhogen in afwachting van een meer definitieve oplossing. Op weg daarheen staan er een aantal testmomenten op de planning komende maand, met net voor kerst de uitslag. Kortom weer roerige tijden hier.

Een ode aan Wannes Van de Velde, de inmiddels overleden liedjes maker in het onvervalst Antwerps. Zie voor een mooi verslagje mijn collega bezoekster. Ik kan me enkel bij haar aansluiten, het was een mooie avond!

  xc2xa9 Postkantoor

We zeggen het allemaal wel eens, daar zou ik nu eens een beschuitje/ontbijtje mee willen nuttigen. Niets menselijks is mij vreemd dus ik roep dat ook soms. En dan lees je plots dat onderwerp van die wens een ontbijtconcertje geeft…Dan ben ik natuurlijk aanwezig.* Knipoog*

En zo stond onze ontbijttafel vandaag in Merksem – kasteel Bouckenborgh, de opbrengst gaat naar Music for life. Tom had voor de gelegenheid Pieter Embrechts meegenomen, samen zorgde ze voor heerlijke luisterliedjes met de nodige gein tussendoor.

  xc2xa9 postkantoor

Naast staande tekst staat op een bierglas in onze kast, vooral de laatste regel is erg waar. * zwaait naar Maarten* De ideale man bestaat echter wel, sterker nog ik mocht hem gisteren aanschouwen!

Hij stond op een podium omringd door nog meer ideale mannen. De voorstelling had dan ook de titel de ideale man, net zoals de kers verse cd.

Ideale man van dienst was Bart Peeters, die zo ongeveer begon met ons een illusie armer te maken wat betreft de aanwezigheid van die ideale man, de eind conclusie was toch aardig gelijk aan die op m'n bierglas.

Toch hadden we een erg leuke avond, de mannen speelde de pannen van het dak van de Arenbergschouwburg in Antwerpen. Prachtige teksten aangevuld met heerlijke muziek met de nodige invloeden vanuit de andere werelddelen erin verwerkt. Hoogtepunten noemen is lastig, ik ben erg gecharmeerd van de Alicia Keys cover "een echte vrouw", maar ook "vervaldag" en "bovenste la" zijn pareltjes. Voor mijzelf was er weer even een slik momentje bij "hoeveel ik van je hou", de cover van Dylans "make you feel my love", het nummer dat me altijd raakt.

Ik smokkelde m'n camera naar binnen in een niet opvallende roze tas en heb tegen het einde toe toch nog een paar mooie foto;s geschoten ondanks alle beveiliging die overactief liep te zijn.

    
xc2xa9 postkantoor